West-Frisia

Koersverhalen › Been verzorgt aftrap

De eerste Topcompetitie wedstrijd van het seizoen werd vandaag verreden: de Wattmeister in de Jaarbeurs. Een serie van indoor wedstrijden waarin de renners een inspanningstest doen waarbij je kan winnen door het hoogste vermogen (in Watt) per kilogram lichaamsgewicht te trappen. Tijdens de eerste 6 wedstrijden kunnen renners zich plaatsen voor de finale en daarmee maken ze kans op een stagecontract bij Team Katusha Alpecin.

Als eerste West-Frisia renner was ik (Wouter Been) aan de beurt om deze loodzware uitdaging aan te gaan en de clubkleuren te verdedigen. Ik had voor mijzelf twee doelen gesteld en dat was een vermogen van ca. 5,5 W/kg te trappen en onze ploeg een gunstige plek in de karavaan te bezorgen tijdens de Ster van Zwolle. Het eerste doel leek mij een realistisch doel gezien de trainingsarbeid van de afgelopen weken en de vermogens die ik wist weg te trappen bergop in Alicante en in Girona. Ook een 4e plek in een Spaanse klassieker gaf veel vertrouwen op een goede afloop. Het tweede doel hangt af van de concurrentie en daar heb ik geen invloed op.

De voorbereiding begon twee dagen geleden, zo werd er rust genomen, een wetenschappelijk protocol uitgewerkt en goed op de voeding gelet. Dit resulteerde in een verantwoord gewichtsverlies van ongeveer 3kg (voornamelijk vocht), niet onbelangrijk omdat het geleverde vermogen tijdens de test gedeeld werd door het lichaamsgewicht. Echter een te laag lichaamsgewicht en dan zou ik tijdens de test al te maken krijgen met de man met de hamer door een hongerklop of vochttekort. Op andere vlakken was er nog wel wat te winnen maar dat moet later dit seizoen gaan gebeuren, zo reed ik op mijn winterfiets (de wedstrijdfiets is al in Girona voor het trainingskamp), is de vorm nog niet 100% en zijn er nog wel kleine verbeterpunten mogelijk in onder andere koeling tijdens en voor de wedstrijd.

Alle renners werden om 11:00 verwacht in de jaarbeurs en om 11:45 kreeg ik mijn wedstrijdkleding van West-Frisia overhandigd, waarvoor dank! 12:00 was het belangrijkste moment van de dag, het inwegen, de weegschaal gaf 74,4kg aan. Zodra ik van de weegschaal stapte werden de ‘slush’ bidons met voeding achterover gezet om het vocht en koolhydraten aan te vullen in het uur dat nog restte tot de start. De fiets werd in de Tacx gemonteerd en de inspanningstest werd ingesteld: ik mocht beginnen op 119W en elke 6 minuten zou er 30W bijkomen totdat ik niet meer kon. Het was me al voor de start duidelijk dat de 5,5 W/kg niet haalbaar was omdat er geen ventilatoren aanwezig waren. In een eerder avontuur bij Tour du Jour had ik er ervaren dat wel of geen ventilatie zo’n 40W kan schelen, oftewel ruim 0,5W/kg. Gelukkig heeft iedereen daar last van dus dit zorgde niet voor een deuk in het moraal.

Om 12:00 werd het startschot gegeven en mochten 16 renners van start, alle continental en clubteams van de Topcompetitie waren met 1 renner vertegenwoordigd. Direct na de start geprobeerd in mijn ritme en eigen wereld te komen. Zo efficiënt mogelijk proberen te trappen en ademhalen en zorgen dat ik voldoende zou drinken uit de semi-bevroren bidon. Het eerste half uur vloog voorbij en zorgde nog niet voor slachtoffers, wel waren er al veel renners hard aan het zweten wat kan duiden op een naderend einde. Na 40 minuten begonnen de eerste renners te sneuvelen, inmiddels was ik zelf ook al heel veel aan het zweten en was mijn ademhaling al een stuk heftiger dan in het begin, wat erop duidde dat ik mijn aerobe drempel had gepasseerd. Niet veel later voelde ik aan mijn benen dat ook de anaerobe drempel werd gepasseerd en dat het echte afzien was begonnen. De verzuring, warmte en ademhaling begon mij partte te spelen. Op een bepaald moment waren er al 7 renners uit koers en diende een nieuw blok zich aan (een blok van 380W, zo’n 5,2 W/kg) en het was voor mij duidelijk dat dit al snel het einde zou betekenen. Gelukkig vielen er weer 2 renners af en ik wist dat ook andere renners op breken stonden. Ik wist dit blok nog 1 minuut vol te houden voordat het licht echt uitging en er echt niks meer in het vat zat. Omdat ik het blok maar 1 van de 6 minuten wist vol te houden kwam het eindresultaat uit 55:10 en 4,88W/kg. Niet het resultaat waarop ik gehoopt had maar met plek 7 kon ik tevreden zijn.

Uiteindelijk wist Thijs de Lange aan het langste eind te trekken en 5,56 W/kg te trappen, hij werd daarmee de eerste drager van de Wattmeister trui. Het vermogen zal alleen niet genoeg zijn voor een top 10 plek, wat recht geeft op een finaleplek. In de volgende 5 ronden zal elke renner wel de beschikking krijgen over een ventilator en zal je pas met 5,6-5,8 W/kg in aanmerking komen voor een finaleplek en 6,1-6,3 W/kg voor de winst en dus een stageplek bij Kathusha. Plek 7 geeft West-Frisia wel het recht op plek 7 in de volgkaravaan van de Ster van Zwolle. Niet onbelangrijk in een koers die gekenmerkt wordt door waaiers en helaas ook valpartijen, hopelijk blijven we van het laatste bespaard maar het halen van warme kleding, een bidon of eventueel een reservewiel wordt met plek 7 een heel stuk makkelijker.

Voor mijzelf heb ik de nodige ervaring op gedaan en zijn er een aantal verbeterpunten die mij mogelijk later dit seizoen naar een finaleplek gaan brengen. Tot die tijd eerst het trainingskamp met de ploeg en de nationale- en internationale wedstrijden, voor de ploeg morgen de Ster van Zwolle en voor mijzelf Campionat Sabadell. Dit weekend is het seizoen voor West-Frisia echt begonnen!