Jantjes Wielerwereld Hopman's Tour, deel III

Beste meneer Cancellara,

Daar staat u dan in Brussel in u mooie gele trui met gele helm, gele fiets, gele broek en dito gele handschoenen. De regen klettert neer op u nieuwe gele trui en u gezicht staat niet op lachen, zoals het zondag in Rotterdam wel stond. U voelt zich een verregende reiger en u heeft helemaal geen zin om 201km te gaan rijden over die slecht onderhouden wegen in Wallonië. Wegen die volgens neef Lance zijn gelegd in de tijd van Astrix en Obelix, de vroegere striphelden van neef Lance uit Amerika. Het liefste gaat u niet van start, maar omdat oom Bjarne het zegt, doet u het maar. Oom Bjarne houdt van geel en zou graag zien dat u in het natte Spa ook nog steeds in het geel staat. Daarom staat u op deze natte maandag met een verveeld gezicht voor u uit te staren. Zelf houdt u natuurlijk ook wel van de kleur geel. Anders pakte u die trui niet in 2007, 2009 en 2010. U vindt dat geel u goed staat meneer Fabian, als ik Fabian mag zeggen. U heeft helemaal gelijk. Geel staat u ook wel goed. Toch moet u vandaag gaan koersen, meneer Fabian. U bent namelijk in het land van koning Eddy en de onderdanen van koning Eddy die zijn verzot van de koers. Daarom trekt u met u gevolg van renners richting de plaats van het bronwater. Voor de start komt koning Eddy nog even bij u langs. U lacht een beetje zuur, meneer Fabian. U heeft echt geen zin om in het land van koning Eddy te gaan fietsen. Komt het omdat de onderdanen van koning Eddy geloven dat u in de Ronde van Vlaanderen met een motortje in de fiets reed en u zo de overwinning van Prins Tom afpakte? Laat ze dat maar denken hoor, meneer Fabian. Ik geloof u als u zegt dat u alleen een motortje in de benen heeft.
U rijdt vooraan Brussel uit als de grote Prudhomme de vlag laat zakken. Gelijk gaan er renners in de aanval. Ik zie u denken meneer Fabian. "Zijn die mannen wel goed in hun hoofd we hebben nog 200km te koersen." De wegen worden slechter naarmate u met u gevolg dieper Wallonië in duikt. Ook wordt het weer slechter en zijn de regendruppels groter dan verwacht. U rijdt op kop van het peloton, meneer Fabian. Ik zie u steunen en hoor u door de boxen van de tv heen kreunen. "Die regen is niet het allerergste", zie ik u denken. Het zijn vooral de heuvels die de zin om te koersen minder doet maken. U probeert wat te verzinnen waardoor u levend de finish kan halen, want u hoort achter u een hoop gekraak van fietsen en botten. U zelf heeft de afdaling van de Stockeu heelhuids overleefd, maar u kopmannen voor de eindoverwinning; de kleine broertjes Schleck niet. Beneden in het dal bent u aan het telefoneren met oom Bjarne. Oom Bjarne vraagt of u de koers wilt platleggen, zodat de kleinzonen van oom Bjarne rustig kunnen terugkeren. Het is een sympathiek gebaar van u meneer Fabian, maar stiekem komt het u ook wel goed uit. De laatste 30km niet doorrijden maar rustig naar de finish rijden. Zo kunt u de benen sparen voor dinsdag als we een etappe hebben over uw terrein. Mocht meneer Fabian, die kleine Robert Gesink morgen vallen, u weet misschien wel wie dat is, dat dunne mannetje van die boerenleenbank uit Nederland. Het land waar u dat mooie gele shirt met gele helm, gele broek en dito gele handschoenen heeft gewonnen meneer Fabian. Zou u, mocht kleine Robert vallen, misschien ook willen wachten? Wij als Nederlandse wielerfans zullen u dan dankbaar zijn meneer Fabian, want sinds lange tijd hopen wij weer op een Tour de France overwinning.

Ik wens u nog een fijne Tour de France toe. En alstublieft, wacht op die kleine Robert

Vive le Tour