Koersverhalen Bovenkarspel

Jawel, het was weer zover! De ronde van de Bakkerstraat werd weer verreden. Een van de zwaarste criteriums van de kalender. Door enkelen gehaat en door anderen weer erg geliefd, maar wat je er ook van vindt het blijft toch een van de "eigen" en oudste rondjes van de kalender. De weergoden waren het peloton goed gestemd met zon, af en toe een wolkje en de thermometer gaf en graad of 23 aan. Wel was er een zwak windje die vele renners toch parten ging spelen.
De "gele colonne" was met een renner of 11 weer ruim vertegenwoordigd in het B-C peloton van een man of 80. Na het startschot wisten 5 renners van de gele formatie als eerste door de eerste bocht te gaan. Ook deze keer weer vergezeld door de collega's van de Verdoes formatie. Deze renners trokken de gaskraan direct vol open. Dit resulteerde in de eerste rondes dat er alleen maar geel en roze shirts aan de kop van het peloton aanwezig waren. Dit vertoon leverde al in de eerste paar ronden de eerste slachtoffers op die door de jury direct uit koers werden genomen. In de volgende 10 ronden bleef het tempo erg hoog liggen. Preijer (alias Pattex), N. Lennings en Vermeulen werden namens West-Frisia de slachtoffers van het hoge tempo. Pattex toonde zich na het uitvallen een prima verzorger door constant een flesje met het gele vocht met schuimende kraag aan te bieden aan de voorbijsnellende West-Frisianen. "Alleen aan de aangeef techniek kan nog gesleuteld worden", aldus een van de renners.
Halverwege de koers volgde een uitval van een renner of 15, maar deze poging werd na een ronde of 5 weer teniet gedaan door het peloton. Beerepoot had een groot aandeel aan deze actie. Sleurend als altijd reed hij het gat voor een deel dicht. Helaas belandde de diesel enkele rondes later op een parkeerplaats naast het parkoers, nadat een bocht compleet verkeerd ging. Materiaalpech zorgde er helaas voor dat de strijd gestaakt moest worden. Vervolgens probeerde de een na de andere renner weg te komen, iets wat maar niet wou lukken totdat de heren van Verdoes de kolder in de kop kregen. Met 3 man werd er gas gegeven. Alleen Edwin Commandeur kon zijn karretje aanhaken bij deze 3 hardrijders. De overige renners van de roze formatie stopte keurig af, waardoor het peloton de 4 nooit meer heeft terug gezien. Coers, Busse, Leijen en de Jager probeerde nog met een groep weg te komen, maar ook deze poging ging het, ondanks het afstopwerk, niet worden. Toen werd alles maar op de eindsprint gezet.
Inmiddels wist Arjan de Heer weg te rijden van zijn overige 3 vluchters en reed in 2 rondes 30 seconden weg en wist de finish dan ook solo te bereiken. In het peloton werd er onderussen druk vergaderd onder de gele truien over hoe de sprint neergezet moest worden. Een trein was de bedoeling, maar in de laatste ronde bleef er weinig van de gele TGV over. Sprinter Busse wist zich wel prima te plaatsen en bolde de meet als 2e van het peloton, wat een nette 6e plaats opleverde. De Jager werd 15e, Coers 19e gevolgd door R. Lennings op de 20e plaats. Boze tongen in het peloton beweren dat deze laatst genoemden elkaar wel heel erg in de gaten hielden. Vaste lezers van het wel en wee van de b-amateurs weten inmiddels wel waarom. De Boer, Bakker, Leyen en Braakman wisten ook de finish te halen. Uiteindelijk wisten maar 36 renners de finish te halen van de zware koers. De gele rijders waren prominent aanwezig, maar helaas niet prominent genoeg. Na een weekend rust volgen de criteriums van Ooszaan en Rijssenhout. Hopelijk volgt er dan wel geel succes!